پارسا و مهرسا

امسال هم من از هوای سرد و آلوده تهران زمستانی فرار کردم و باز هم رفتم جنوب اما اینبار رفتم کیش خونه مامان جونم و به همین خوشحالی زمستان ٩٢ رو شروع کردم و حدود یک ماه رو در کیش گذروندیم با خواهر جون و مامان   ...

چند وقتی میشه که دوست دارم از تو کریر بیام بیرون البته یکبار هم که کامل اومدم بیرون حالا مدل جدیدترش اینطوریه که از دسته کریر هم استفاده میکنم و با کله میخواهم بیام بیرون ...

خواهر و برادر سرما خورده ...

در بین اسباب بازیهایی که دارم این عروسک از همه بیشتر مورد توجه ام هست عروسک جون شما هم تو دوربین نگاه کن دیگه! ...

من با حال سرماخورده ٦ ماهم شد چند روز قبل از اینکه ٦ ماهم تمام شود سرما خوردم به جز سرماخوردگی که اصلا خوب نبود بقیه ماجراهای ٦ ماهگی انگار خیلی خوب هستند شروع غذا خوردن که من حتی با همین حالم هم خیلی خوب استقبال کردم حالا ببینیم تا بعد چجوری هستم! وزنم هم در پیان ٦ ماهگی ٨٧٠٠و قدم هم ٦٨ بود شما هم بفرمایید!   شمعها هم توسط داداشی که عاشق فوت کردن هست خاموش شد بابایی هم روز قبل از نیم سالگیم اومد تهران ...

بالاخره منم تونستم مثل پارسا یک چیزی سوار بشم و تو خونه حسابی دور بزنم البته خودم که به تنهایی نمیتونم با کمک مامان تازه برای مدت کوتاه اخه هنوز بلد نیستم که بنشینم و قدم هم که نمیرسد مامان کمی من رو توش میشونه منم حسابی سرگرم میشم ...

 روزی که من سی و چهار ماهه شدم یک روز پاییزی بود که هوا خیلی سرد شد تا حدی که برف زیادی تو شهرمون بارید من یاد گرفتم که اسم شهری که توش زندگی میکنم تهران هست و اینکه بعضی روزها هوا انقدر آلوده میشه که من برای بیرون نرفتنم از خونه میتونم بهانه آلودگی رو بیارم چندباری که برای بیرون نرفتن بهانه میاوردم یک دفعه به مامان یا بابا میگفتم هوا آلوده است من نمیام بیرون اسم کشورم هم یاد گرفتم ایران هست ...